Church Rater.com

Afar athyglisverð heimasíða hefur nú sprottið upp í Bandaríkjunum sem ber nafnið “ChurchRater.com” Síðan sem er og mun áframhaldandi vera dálítið umdeild, a.m.k. hjá einhverjum, býður notendum að gefa kirkjum umsögn sem aðrir geta notað til þess að finna kirkju “við sitt hæfi”.

Hvað finnst ykkur um svona kirkju “einkunnakerfi”? Hvað á kirkjan að vera? Hverskonar ímynd skapar svona umsagnarkerfi af hlutverki kirkjunnar?

Hægt er að fá meiri upplýsingar um vefsíðuna hérna.

Fóstureyðingar og sársauki?

Fóstureyðingar umræðan er oft tengd trúmála umræðunni – snýst þá umræðan oft um helgi lífsins og hvenær lífið byrjar. Í dag birtist á mbl.is frétt um rannsókn sem gerð var í Bretlandi sem sýnir fram á að fóstur geti ekki fundið fyrir sársauka fyrstu 24 vikur meðgöngunnar. Þ.e.a.s. að taugaendar í heila fóstursins hafi ekki þroskast nóg á þessu tímabili til þess að fóstrið geti skynjað sársauka. Að sjálfsögðu er í fréttinni vísað oft til umræðunnar um hvort fóstureyðingar eigi að leyfa eða banna, þannig er vísað til þess að andstæðingar fóstureyðingar hafi lengi haldið þeirri fullyrðingu á lofti að banna eigi fóstureyðingar vegna þess að þau finna fyrir sársauka.

Fréttin vekur upp ýmsar spurningar. Um hvað á fóstureyðingar umræðan að snúast? Skiptir það máli þegar við tökum líf hvort það finni fyrir sársauka eða ekki? Er t.a.m. réttlætanlegra að drepa mann ef hann er á morfíni en þegar hann gæti fundið fyrir sársauka? Erum við kannski með fréttum sem þessum að missa sjónar á vandamálunum sem fóstureyðingar eru birtingarmynd og skapa frá t.a.m. samfélagslegu og siðferðilegum sjónarhornum?

[innskot]Þá er athyglisvert að í fréttinni er vísað þess að rannsóknir andstæðinga fóstureyðinga hafi snúið að fyrirburum (sem geta í sumum tilvikum lifað af eftir 22 eða 23 vikna meðgöngu þó að lífvænleikinn aukist töluvert með hverri vikunni) en fréttin segir ekkert um þá rannsókn eða á hvaða aldri fyrirburarnir voru. Síðasta setning fréttarinnar er afar óljós og vekur upp spurningu hvort að fóstrið finni meiri sársauka utan móðurkviðs en innan, hvort rannsóknirnar stangist á eða hvort að rannsóknarefnið, þ.e.a.s. aldur fóstranna/barnanna hafi ekki verið sá sami í rannsóknunum tveimur.

Frá trúarlegu sjónarhorni snýst umræðan venjulega um helgi lífsins og að maðurinn hafi ekki rétt til að eyða öðru mannslífi. Í því samhengi er erfitt að sjá hvaða máli það skiptir hvort að líf sem sé deytt finni fyrir sársauka við drápið eða ekki, í báðum tilvikum er helgi lífsins haft að engu.

Frá samfélagslegu sjónarhorni hlýtur flestum að vera ljóst að fóstureyðingar eru birtingarmynd ákveðins samfélagslegs vandamáls. Það eru vafalaust fáir sem eru fylgjandi fóstureyðingum, þ.e.a.s. að vilji fjölga þeim. Flestar fóstureyðingar í dag eru framkvæmdar vegna félagslegra aðstæðna hugsanlegra foreldra, geta verið fjárhagsleg mál, aldur móðurs eða föðurs, ytri aðstæður, í sumum tilvikum er fóstureyðing meira að segja notað sem einhverskonar getnaðarvörn í kjölfar óábyrgs kynlífs eða “óhapps”. Í flestum tilvikum er vafalaust hægt að skapa fjölskyldum og tilvonandi mæðrum aðstoð til þess að geta skapað barni og fjölskyldu þess viðunandi líf. Það að konur telji fóstureyðing vera lausn á aðstæðum sínum eða einhverskonar síðasta úrræði getur ekki verið talist jákvætt, það er í raun nokkurskonar falleinkunn fyrir samfélagið sem við búum í. Í hinu fullkomna samfélagi ætti fóstureyðingin að vera óþörf.

Kannski ættu stjórnvöld að líta fóstureyðingum slíkum augum og leggja því meira uppúr því að fækka þeim heldur en almennt er gert.

Hvetjum ekki til “vals” þegar kemur að fóstureyðingum, hvetjum frekar til barnvæns umhverfis í öllum kringumstæðum og ábyrgðar í kynlífi.

Myndin er tekin héðan og er af 24 vikna gömlu fóstri takið eftir fingurnöglunum og hárvextinum sem er byrjaður.

Á Jesús að hvetja til grænimetisáts?

Kirkja í Ohio í Bandaríkjunum lenti í því óhappi fyrir ekki svo löngu að eldingu sem sló niður í næstum 19 metra háa styttu af Jesú Krist sem var fyrir utan kirkjuna. Nú hefur kirkjunni verið boðin ný stytta af Jesú sem yrði styrkt af dýraverndunarsamtökunum PETA, en þau samtök eru hvað frægust fyrir að fara óhefðbundnar leiðir í baráttu sinni fyrir dýravernd og njóta of stuðnings fræga fólksins og oft á tíðum fáklæddra einstaklinga í herferðum sínum.

Þó að í fyrstu hljómi boðið frábærlega að fá ókeypis Jesústyttu frá PETA, þá er styttan ekki alveg ókeypis. PETA vill nefnilega að á henni standi “Sælir eru miskunsamir” og fyrir neðan það: “Go Vegan.” Sem myndi væntanlega útleggjast einhvernvegin svona: “Gerumst vegan” en þeir sem eru svokallaðir “vegan’s” eru grænmetisætur sem borða jafnframt engar dýraafurðir s.s. mjólk, egg o.þ.h.

Þó að ný stytta sé auðvitað heillandi tilboð og hver veit nema að Jesús hefði einhverja skoðanir á þeirri oft á tíðum slæmri meðferð sem dýr notuð til manneldis sæta, gefur prestur kirkjunnar lítið fyrir þetta boð PETA. En kirkjunnar mönnum þarna í Ohio þykir ekki rétt að stytta af Jesú skuli jafnframt hafa einhverskonar áróðurstilgang.

Fréttin er héðan

Hefur ný löggjöf flýtt breytingum hjá þjóðkirkjunni?

Í frétt á vef Vísis í dag er sagt frá því að prestar fái nýtt hjónavígsluform í hendurnar sem taki mið af breyttri hjúskaparlöggjöf og að fyrirhugað sé að fyrsta samkynhneigða parið verið gefið saman í hjónaband næstkomandi sunnudag. Nú höfum við ekki ennþá séð í hverju breytingarnar eru fólgnar, en af fréttinni að dæma má gera ráð fyrir því að verið sé að aðlaga hjónavígsluform kirkjunnar til þess að gera rúm fyrir hjónavígslu samkynhneigðra.

Þessar breytingar í kjölfar nýrrar löggjafar vekja upp spurningar um áhrif samfélagsins á kirkjuna. Svo virðist sem að Alþingi eigi auðveldara með að móta stefnu kirkjunnar, í það minnsta þjóðkirkjunnar. Í hvaða málefnum mun kirkjan breyta sér til að þóknast vilja Alþingis? Skoðunum fólksins í landinu? Er það í öllum málefnum? Eru einhver mörk?

Velmegunar fagnaðarerindið boðað í Suður-Afríku

Að kristin trú og boðskapur Biblíunnar boði fjárhagslega velmegun öllum þeim til handa sem trúa á Jesú krist er boðskapur sem að oft er lýst sem “velmegunar fagnaðarerindi” og hefur oft verið varað við í gegnum tíðina. Hinsvegar virðast alltaf spretta upp nýjar og nýjar kirkjur sem að byggja á slíkum boðskapi. The Independent fjallaði nýlega um voldugustu kirkjuna í Suður-Afríku sem einmitt boðar slíkan boðskap um að “þar sem Jesús sé, þar sé að finna gull“. Kirkjan er leidd af Pastor Ray McCauley og er staðsett í Rhema, í Suður Afríku og hefur síðastliðin ár spilað stóra rullu í stjórnmálum landsins eftir að Jacob Zuma varð forseti.

Þó að fyrir kristna kunni það ávallt að vera freistandi að vera í góðri stöðu til að hafa áhrif á stjórnmálin og leiðtoga þjóðarinnar eins og þessi kirkja án efa gerir, enda leitar forseti Suður-Afríku oftar en ekki ráða hjá kirkjunni, að þá verður maður oft skeptískur þegar maður heyrir hverskonar boðskap á öðrum sviðum áhrifarík kirkja boðar. Í tilviki þessara tilteknu kirkju virðist velmegunar fagnaðarerindið ráða ríkjum og boðskapurinn úr púltinu snýst um tengslanetin, veraldlegu eignirnar ásamt trúnni og að ná árangri í lífinu í gegnum þessi tæki.

Gagnrýnendur hafa sagt að þetta sé velmegunar költ sem að kenni það að peningar og hamingja fari saman og að allt sé mögulegt ef að peningar eru gefnir til Ray McCauley.

Einhverjar hugmyndir lýsa himnaríki sem stað þar sem strætin séu úr gulli, það er því óneitanlega fyndin tilhugsun ef að velmegunar fagnaðarerindið á við rök að styðjast að Guð skuli dreifa “malbiki himnaríkis” gatnagerðarefni sínu meðal okkar mannana.

Hverskonar kirkju er raunverulega um að ræða í Suður-Afríku vitum við því miður ekki persónulega, en fréttin af henni er mikilvægt innlegg inn í umræðu um hið kristna samfélag og mikilvægi þess að þekkja persónulega orð Guðs og að byggja trú okkar á boðskap Biblíunnar, á Jesú krist, og læra að þekkja ávexti þá sem eiga að fylgja kristnum einstaklingum og kristinni kirkju.

Innskot: Trúmál.is er ekki hlynnt hinu svokallaða velmegunarfagnaðarerindi og hvetur lesendur til að taka slíkum boðskap sem að umrædd Suður-Afríku kirkja virðist boða með gagnrýnu hugarfari.

Jóga hugleiðsla og kristin trú?

Á mbl.is í gær var að finna frétt sem var í raun meiri auglýsing en frétt um að hugleiðsluskólinn Lótushús ætti 10 ára afmæli þessa dagana og af því tilefni væri boðið upp á sérstakann fyrirlestur um Raja yoga hugleiðslu sem tvær konur sem sagðar eru meðal áhrifaríkustu andlegu leiðtoga heims munu halda.

Í kjölfarið að því að sjá þessa “frétt” vöknuðu upp nokkrar spurningar sem að dúkka alltaf annaðkastið upp í kristnum samfélögum. Er það í samræmi við Biblíuna og boðskap hennar að stunda jóga hugleiðslu? Skiptir máli hvernskonar jóga um sé að ræða?

Í afar einfölduðu máli þá er jóga og sú hugleiðsla og íhugun sem henni fylgir upprunin úr Hindúisma og er í raun hluti af trúariðkun þess trúarbragðs. Það er því erfitt ef ekki ómögulegt að réttlæta þátttöku kristins manns í jóga hugleiðslu útfrá kristilegum forsendum. Þar fyrir utan að þá er okkur kristnum einstaklingum og í raun öllu mannkyni gefið stærsta afslöppunar, slökunar og íhugunartæki sem til er – ekki einhverskonar sjálfhverf íhugun heldur samtal – bænina. Ekki bara samtal út í loftið heldur samtal við skapara okkar og frelsara. Að geta rætt við hann og tekið frá tíma til að hlýða á orð hans er eitt það mikilvægasta sem við getum gert í okkar lífi.

Hvaða skoðun sem við kunnum að hafa á jóga að þá er tíma okkar án efa betur eytt í bæn með Guði skapara okkar sem þekkir okkur inn og út, heldur en í einhverskonar sjálfhverfri íhugun undir leiðsögn annarra trúarbragða.

Þessi umræða verðskuldar án efa ítarlegri umfjöllun hér á Trúmál.is og munum við reyna að verða við því fljótlega. Þangað til langar okkur hinsvegar að benda á nokkrar áhugaverðar umfjallanir á ensku sem finna má á netinu.

Síða Probe.org

Síða irr.org

Síða equip.org

Tim Hawkins – stórgóður grínisti

Tim Hawkins er afar vinsæll uppistandari hér í Bandaríkjunum og tengir tónlist oft á tíðum við uppistandið sitt. Hér að neðan má sjá nokkrar klassískar klippur. Hann er kristinnar trúar og hefur einbeitt sér mikið að því að útbúa efni fyrir þann markhóp hér í Bandaríkjunum. Njótið!

Atvinnu prestar – gott eða slæmt?

Francis Chan var prestur í Kaliforníu sem nýlega var í viðtali í tengslum við breytt viðhorf hans í tengslum við atvinnu sína sem prestur. Viðtalið má finna hérna, en í því segir hann stuttlega frá því hvernig samband hans við Guð breyttist verulega þegar trú hans fór að verða að atvinnu hans. Hann hætti að sækjast eftir sambandi við Jesú Krist frelsara sinn fljótlega eftir að uppgangur varð í kirkjunni hans.

Það er ekki erfitt að velta fyrir sér hvernig staðan á svona málum sé hér á Íslandi þar sem að á köflum upplifir maður að hart sé barist um “brauðin” enda getur gott brauð gefið góðan pening í annan vasan á meðan slæmt brauð gefur minni pening í vasan og því er auðvelt að fá það á tilfinningunni að ekki séu allir prestar sem séu í starfi sínu til að þjóna Guði eða vegna sambands sitt við Guð heldur frekar á öðrum forsendum? Erfitt er þó að segja til um hversvegna einstaklingar ákveða að verða prestar eða að þjóna í kirkjum og söfnuðum…en áhugavert að velta fyrir sér engu að síður og hvaða áhrif það hefur á andlegar þarfir kirkjunnar og leiðtoga hennar þegar við höfum “atvinnupresta” sem gleyma Guði því verkefnin í vinnunni eru svo mikil.

Skunkar njóta skjóls við kirkju

Chicago Tribunal segir frá því að í kirkju í Clear Lake Iowa hafi níu skunkabörn fundist í síðustu viku, en þau voru orðin munaðarlaus eftir að mömmuskunkurinn hafði orðið fyrir bíl og dáið. Kirkjan hefur upp á síðkastið reynt að koma vel fram við litlu skunkana með því að gefa þeim brauð, mjólk og orma. Kirkjan er því sannarlega skjól fyrir marga!

Gleðilega Páska

Trúmál.is óskar öllum gleðilega páska, með von um að kjarni páskanna verði í hávegum hafður!
Fögnum því að Jesús reis upp og sigraði dauðann svo að við mættum eiga eilíft líf með honum!